Login
Volg ons op  
 

Nieuws

Login voor Leden om nieuws te schrijven

« 1 2 3 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 »

Triangel

Tsjonge, tsjonge, tsjonge, ja ik ben inmiddels weer op aarde beland. Ik ben weken sprakeloos, beduusd, ontroerd, van mijn apropos geweest. Ik liep natuurlijk met mijn hoofd in de wolken en gruwelijk trots en wel zo trots als een hond met wel zeven van die dingen. Want het gebeurt me waarschijnlijk maar een keer in mijn leven dat ik onderscheiden wordt met de triangel, het kleinood dat iedere Net Zatter wil verdienen en het is me inmiddels duidelijk dat er altijd een paar zullen zijn die het gevoel wat je krijgt bij het ontvangen van een triangel, NOOIT zullen meemaken, maar dat terzijde. Ik ben er hartstikke blij mee en ben inmiddels ook al in overleg met een bouwbedrijf welke muur dragend is zodat deze de triangel kan houden. Nou en dat vergt erg veel tijd. Er is mij beloofd dat het allemaal goed komt.
Net Zat bedankt!!!!!
Jack.

Jack
Gepost: 01-02-08 @ 19:08

Concert 2008

Tja, we zouden het bekans vergeten maar ons concertje was toch weer van een puik en hoogstaand niveau. Binnen het Vughtse haast niet meer weg te denken en elke 2e zondag van het nieuwe jaar weer een happening waar velen op af komen om hun inmiddels weer tot normale proporties teruggekrompen oud en Nieuwjaars levertje te voorzien van een nieuwe injectie. En ook nu weer had de commissie een knap staaltje van organiseren neergelegd en s-morgens al zeer vroeg met de hulptroepen er een sfeervolle en gezellige feestschuur van gemaakt. Na het weer nuttigen van de overheerlijke en inmiddels niet te versmaden broodje Kwekkeboom van Ivonne, opende onze voorzitter met haar altijd glimmende en trotse rode koontjes het bal. Velen werden weer onderscheiden en bedankt voor de goede diensten en tevens voorzien van ons prachtige nieuwe logoopplakdoetochmaargewooneropnaaien embleem. De zaal stroomde vol en nog nooit waren er zoveel luisteraars al aanwezig bij de eerste serie. Onze enthousiaste speaker Siebren draaide verwoed aan het rad van weleer, dat volgepropt met muziek van afgelopen 22 jaren, er voor zorgde dat de oude dozennummers over het publiek bleven rollen. Gelukkig had de muzikaalleider zijn strenge selectiebeleid laten zegen vieren, want van de keuze van sommige collega' muzikanten droop dan ook zoveel nostalgie dat menig toeter dien muziek niet meer zou accepteren zonder dat het niet ten koste zou zijn gegaan van de lak. Midden in de 2e serie was het weer tijd voor de uitreiking van ons eigenste triangeltje, de onderscheiding binnen ons clubke die het meeste stof doet opwaaien. Een onderscheiding die met trots door de genomineerde geshowd wordt in het kleinste kamertje van het huis. Ook dit jaar heeft het de organisatie bloed, zweet en tranen gekost om het voor de kandidaat geheim te houden, valt ook niet mee als iemand die hem krijgt nagenoeg in elke commissie zit die ons clubke rijk is en da zijn er veul.
Na een kleine omweg via een collegamuzikant, die tijdens de uitreiking nog geassisteerd werd door een verdwaalde peuter die de eerste spijkerbroek in zijn buurt aangreep om zich aan vast te klampen, maar al snel na het naar boven te hebben gekeken de vlucht nam toen hij zag dat ondanks het alleszins redelijk goddelijke lichaam waar hij zich aan vast klampte het toch echt zijn moeder niet was, ging de het kleinood naar Jack, die geheel onverwacht en ontroerd aangaf nu eerste zijn toilet te moeten gaan verbouwen voordat dat ding een echt vast plekske krijgt. De act van onze vrouwkes in de 1e pauze daar staan we maar niet te lang bij stil, evenals de act van de heren in de 2e pauze maar dat had andere redenen.
Wat wel een bijzondere vermelding verdient was het wederom op veel verzoek terughalen van ons eigenste NetZat Bobteam die in de jaren 90 zeer succesvolle afdalingen en snelle tijden op hun palmares hadden staan. De opkomst was wederom overweldigend, de neergezette eindtijd aanzienlijk minder. Daar waar in de hoogtijdagen een badkuip nog ruim voldeed aan de welgevormde spiermassa van deze sleeers, zou nu een 25 meter wedstrijdbad meer op zijn plaats zijn geweest om deze 4 atletische lichamen te herbergen. Na de 3e feestserie zat de stemming er helemaal goed in en met disco Frans aan het roer hebben we nog ruim gebruik gemaakt van het rijkelijk vloeiende vocht en mede bijgedragen aan weer unne ganze maandomzet. Voor een foto-impressie zie
Foto's. Namens ons allen bedankt voor de aanwezigheid en gezelligheid en unne verrekkes goeie carnaval gewenst.

Frank
Gepost: 29-01-08 @ 19:30

Och we mooooiii !

Kijk ge het mense die veul praote over van alles en nog wa. Dan hedde mense die veul praote en niks zegge. Ok zen er die nie veul praote en die zen saai. Der zen er die veul zuipe en praote en die hebben ut verrekes druk. Dan hedde ok nog mense die in het onderwijs zitte. Die kenne goed praote, die kenne soms goed drinke, maor........... der zen d'r ok die nog meer kenne.
Nim nou die nerd van de Maasland. Hij wit veul van noote, hij ken goed praote, hij kan verrekes zuipe en hij wit wanneer de computer op zunne kant staot. Zonne mens daor hedde wa aon. Leuk menneke, ginne stomme preut maor echt unne mens om dur bij te hebbe. Dat deze mens op vrijdagaovond soms nie gillend 't Moleneindplein op gerend is snappe wij nie, zal wel ligge aon 't pilske wattie laoter vat. En nou dees wir, traone in mun oge.
Goed gewerkt jungske, we veinen de nieuwe site heueueueueul mooi en we houwen nou nog meer van jou!

Irene & Michel

Michel

t Strijkje 2008 voor......

Helemaal sprakeloos was ze.....enz..



Carolien
Gepost: 29-12-07 @ 17:58

Succes


Eric
Gepost: 11-11-07 @ 17:00

NET ZAT wint Deun en Dender 2007

Net Zat schijnt de formule tot succes gevonden te hebben. Voor de derde keer in vier jaar werd het Deun en Dender festival gewonnen. Zangers Jos Stoof en Geertjan van den Heuvel brachten het liedje "Gij bent mijn alles" vol overtuiging naar plaats één. Met kop en schouders stak het liedje boven de andere deelnemers uit. Vol lof was de juryvoorzitter die sprak: "Dit liedje zou ik iedere ochtend voor mijn vrouw willen zingen". Op alle fronten: compositie, arrangement, tekst, scoorde Net Zat het hoogst. Een resultaat waarop de makers Jeroen, Martin en Michel bijzonder trots mogen zijn.

Eric
Gepost: 04-11-07 @ 16:57

Groep 4

Stuur groep 4, toch wel een samenstelling van de meest intelligente, sportiefste, leukste, uitmuntend samenwerkende, ervaren spoorzoekers en normaal niet uit het lood te slaande Net Zatters op pad met een GPS in de binnenstad van onze Maasstad en succes zou verzekerd moeten zijn. Echter op zoek naar de eerste opdracht, unne wazige pater die vlak om het huukske van het Cortenstraatje, een overigens miezerig naar ver over de datum ruikende vlaaien straatje, waarin zelf een hond zijn poten niet op durft te tillen, een toch ware slijtageslag ontstond. Gedurende het eerste uur van onze missie bleven we dankzij onze fantastische werkend GPS apparaat gewoon op die ene plek rond besjoeren. Uiteindelijk bleek die pater al op weg naar zijn laatste rustplaats, hoog in den hemel, want hij bevond zich wel degelijk op die plek alleen meters boven het aardoppervlak. Na eindelijk, enigszins opgedroogd en voorzien van het 1e gertsensapje, eens goed onze apparaat te hebben bestudeerd, bleek uit nader onderzoek dat we ons inderdaad wel erg dicht bij de Belgische grens bevonden. Deze toppers waren door de organisatie op weg gestuurd met een made in Vlaanderen apparaat!


Frank
Gepost: 11-10-07 @ 16:55

Een vochtig weekend in het diepe Zuiden

De voorbereidingen hebben heel wat voeten in aarde gehad. Het 22-jarig bestaan moest natuurlijk op een manier gevierd worden die Net Zat waardig is. De voorbereidingscommissie werd met zorg samengesteld. Zo bestond de commissie uit een blond meisje en een donker meisje en daar werden een precieze en een minder precieze man aan toegevoegd.
Ze hebben de tijd ervoor genomen en na uren verhit debatteren werd een fantastisch internationaal programma samengesteld. Er was gedacht aan cultuur, spanning, goed eten en drinken. Dit alles gelardeerd met een gezellige muzikale achtergrond. Wat wil een mens nog meer....... Nou daar wil ik even verder op ingaan.......
De zaterdag begon met het gewoonlijke...even wachten, nog niet iedereen is er. Gevolg...... vertrek met 15 minuten uitgesteld.
Elke chauffeur werd voorzien van een routeplanner of kon zich overleveren aan de TomTom. Kan niet mis gaan zou je denken. Affijn na 15 minuten op de laatste groep te hebben gewacht (het is ook absolute aanstellerij om je aan de routeplanner te houden) konden we de stad verkennen.
Het verkennen van Maastricht ging middels een GPS apparaat, een prachtig hulpmiddel dat je begeleidde bij het zeiknat worden. Overigens werden we dat pas buiten want bij de uitleg werd niet geschonken. Bravo, Bravo!.... riepen de levers in koor.
Na een zowel fysieke als mentale uitputtingsslag konden we eindelijk een drankje nuttigen. Een lesje cocktails bereiden zorgde ervoor dat bijna de helft van de groep nauwelijks nog aanspreekbaar was. Het enige wat zuiver klonk was het gerinkel van ijs in het glas en het persen van limoen. Echt verfrissende drankjes!
Na de drank kwamen natuurlijk de liederen."Dat hebben we op het Lode Plein niet dachten de fotograferende Chinezen op het Vlijthof".
Tijdens de maaltijd weer geen ruimte voor een goed gesprek, er moest en moord opgelost worden. Moraal van deze gebeurtenis; ga nooit in een mooi setje op je buik met ketchup op je rug in een hotelkamer liggen want de pastoor heeft er weet van en de barkeeper heeft het gedaan. Het eten was prima maar dat gedoe met die zonnebloemen kon nooit de bedoeling zijn.
De avond werd doorgebracht in verschillende etablissementen en het ging als met die negertjes op het hek....... zelfs de afterparty kon geen doorgang vinden. Te laat, te lang en vooral te veel.
Een buitengewoon rustig ontbijt op Zondag, waarschijnlijk de concentratie voor de erop volgende landentocht. In Vaals werd met scherp geschoten, soms recht vooruit maar ook wel eens gezellig naar de buren. Wat maakte het ook uit, het weer was fantastisch. De hoofdprijs ook, fier maar pijnlijk.
Om de dag helemaal af te maken hebben we drie kwartier in een tuintje van 60 bij 60 naar de weg gezocht. Het duurt even maar dan heb je ook wat.
De afsluiting op het terras met drank en spijzen bracht een moment van overpeinzing. Wat hebben we het ondanks alles weer beregezellig gehad met elkaar. Toch niet zo'n slecht idee, 22 jaar geleden.

Michel
Gepost: 08-10-07 @ 16:54

22 jarig bestaan

Hoera,
Net opgestaan en vol spanning wat er komen gaat dit weekend, bedenk ik t'is toch wel un verrekt lange tijd zo samen. 22 jaar!!!! en het mooiste is we zijn nog steeds nie uitgekeke op mekaor.
Kortom we gaan er lekker van genieten.

Jolande
Gepost: 29-09-07 @ 16:53

Nieuw Bier

Afgelopen vrijdag was het weer zover, het seizoen van ons 22 jarig bestaan is van start. Een start om ff bij stil te staan., niet vanwege de 22 jaar das voor later, maar vanwege het genot om bij binnenkomst niet meer eerst te hoeven twijfelen of ik eerst een bakkie of 10 leut zal wegwerken, maar direct te mogen genieten en kijken in het witte romige schuimkraagje van een heerlijk, helder, koud naar hop ruikend geel gerstepapje. Zo'n blonde jongen die direct je hele lijf voorziet van de nodige brandstof om weer vol een repetitie in te gaan. En dan tijdens het blazen de ruzie onderling wie er weer mag bestellen, zalig! Geen moment hebben de trombones nu last van de extra repetities van de trompetten, liggend op schoot wacht het instrument op zijn beurt, terwijl wij ons te goed doen aan die alles overtreffende, gezonde, van helder bronwater voorziene boeren jongen, wat een genot. En wat dan na het blazen? terwijl vorig jaar mijn fiets al op weg naar huis was voordat ik überhaupt mijn koffer al had ingepakt, staat de prachtige van dauwdruppeltjes glinsterende authentieke tapkraan je toe te wuiven en te trappelen om zijn van ONS bier gevulde aderen te legen. En dan die glunderende barman in zijn nieuwste polo, die als een van de weinige het alles beheersende pookje mag bedienen! Zelfs de frikadellen smaken nu naar de meest exclusieve Sushi Nooit tevoren werd de lappot zo snel en ruim gevuld en bleef de smaak, die voorheen juist de hele week als een verrot stuk knoflook in je bek bleef zitten, tot in de late uurtjes proeven naar een vorm van genot die vele van ons slechts nog maar zelden mogen ervaren (behalve ik dan). Wat is het verenigingsleven toch mooi, wat ziet de wereld er toch anders uit en wordt de drang om te gaan repeteren weer onweerstaanbaar. Dat ik niet de enige ben die dit heeft mogen ervaren, blijkt uit de restanten die Yvonne s-morgens aantrof in haar etablissement tijdens haar ochtend rondje. (zie bijgaande foto)

Namens mij en mijn muziekvrienden, A(ndre)MSTEL BEDANKT

P.s. krijg alleen mijn instrument niet meer zo schoon als bij da veurige merk

Frank
Gepost: 31-08-07 @ 16:52

« 1 2 3 4 5 6 7 8 [9] 10 11 12 »

Mail ons | © 2007 NetZat